Cengiz Han hat geschrieben:kann sein das es ein Gedicht von Nazim Hikmet ist...
gut gemerkt Cengiz Han,
ja Nazim Hikmet hatte eine geliebte, die VERA heißt..
VERA’YA
Gelsene dedi bana
Kalsana dedi bana
Gülsene dedi bana
Ölsene dedi bana
Geldim
Kaldım
Güldüm
öldüm
(Nâzım Hikmet, Tüm Eserleri 8, s.194)
1963’te Vera’ya yazılmış son şiirdir bu. Öldükten sonra, Nâzım Hikmet’in ceketinin cebinden çıktığı söyleniyor. Nâzım, Vera ile olan beraberliği sırasında ölümü, bu şiirin bulunması duygusallığı da yoğunlaştırmaktadır doğal olarak. Duygusal ilişkilenmelerinde hayatında belirleyici olmuş bu kadınlardan başka Anuşka, Doktor Lena, Doktor Galina, Semiha Berksoy adlı kadınlarla da kısa süreli ilişkileri olduğu biliniyor Nâzım’ın. “Nâzım Hikmet’in isteyip de elde edemediği tek kadın benim.” diyen romancı Suat Derviş’i de bu bağlamda anmak gerekiyor. Görüleceği üzere, Nâzım Hikmet, ilişki kurduğu kadın kahramanları olumsuzlamıyor. Genellikle insani her açıdan bakarak olumluyor onları. Yüceltiyor üstelik. “Mavi Gözlü Dev Minnacik Kadın ve Hanımeller” adlı şiirinde ise, sadece ideolojik bir ayrışmadan söz ediyor. Bu şiirde kendi ideolojik ve sınıfsal öfkesini de ortaya koyuyor elbette. Onun bu aşk serüveni içinde yaşadığı koşullarla açıklanmalıdır. Savrulma gibi görülen bu yaşantı Nâzım’ın doğasına hiç de uygun değildir. Yakın arkadaşlarından Vâlâ Nurettin bu konuda şunları anlatıyor: “Aslında, Nâzım monogamdı. Birini severse –iyice severse- ona sâdık kalmak isterdi. Sevemediği sıralarda da, sevilecek birini daldan dala arardı. Bunu bilinçli mi, içgüdüsel mi, can sıkıntısıyla mı yapardı? Daha ziyade kadınların ayartma çabasına kurban gittiğini, tanıdığım kadınların sözlü ve yazılı itiraflarından öğrenmiş bulunuyorum.” (1)*